Żydowski Dom Starców i Sierot im. Miny Werde

Żydowski Dom Starców i Sierot  utworzony przez Leopolda i Balbinę Werde dla uczczenia pamięci ich jedynego dziecka, Miny Werde (1867–1887). Powstał w 1900 r. jako Dom Schronienia Starców i Kalek. Po wzniesieniu drugiego budynku utworzono także sierociniec (po 1901). Dom Sierot zatrudniał własnych nauczycieli, ale dzieci w wieku szkolnym uczęszczały do szkół miejskich lub Szkoły Rzemiosł dla Żydów. Na miejscu dzieci uczyły się robót ręcznych. Przy sierocińcu urządzono niewielki ogród, w którym dzieci uprawiały rośliny. Po utworzeniu getta zakład został przeniesiony na ul. Garncarską 67. W okresie deportacji do Treblinki jesienią 1942 r. instytucję zlikwidowano, starców zabito na miejscu, a dzieci wywieziono do obozu zagłady.