
Żydzi w Częstochowie mieszkali od XVIII wieku. W 1790 r. było w mieście tylko 50 starozakonnych, którzy nie tworzyli samodzielnej gminy religijnej, lecz byli częścią kahału w Janowie. W wyniku sporu w 1794 r. częstochowianie oderwali się od Janowa i w 1799 r. zakupili grunt pod cmentarz, co było podstawowym warunkiem samodzielności. W październiku 1804 przyszła zgoda króla pruskiego na utworzenie samodzielnego kahału. W latach 1805–1810 wzniesiono Miejską Synagogę i mykwę na nieruchomości przy ulicy Wodnej (Nadrzecznej). Od 1834 r. budowano także bejs medresz (dom modlitw i studiów), przy którym funkcjonowała szkoła religijna dla dorosłych (jesziwa).
Żydzi w Częstochowie trudnili się głównie handlem i rzemiosłem, od lat 30. XIX wieku rozwijali zakłady tkackie, przetwarzając len i bawełnę. Produkowali też galanterię, zabawki, zegarki, okulary i przybory optyczne, lustra, igły, szkielety parasolowe itd. Większe zakłady zatrudniały zwykle tylko robotników nieżydowskich. Wielu spośród nich uprawiało wolne zawody (lekarze, adwokaci, inżynierowie)
Żydzi w Częstochowie mieszkali od XVIII wieku. W 1790 r. było w mieście tylko 50 starozakonnych, którzy nie tworzyli samodzielnej gminy religijnej, lecz byli częścią kahału w Janowie. W wyniku sporu w 1794 r. częstochowianie oderwali się od Janowa i w 1799 r. zakupili grunt pod cmentarz, co było podstawowym warunkiem samodzielności. W październiku 1804 przyszła zgoda króla pruskiego na utworzenie samodzielnego kahału.
Obok muzealnych zbiorów, zabytkowych kamienic, tablic upamiętniających działalność żydowskich instytucji, czy Żydów częstochowian zasłużonych nie tylko dla lokalnej społeczności, na terenie miasta można odnaleźć żydowskie mogiły i tablice poświęcone pamięci ofiar ludobójczej polityki okupantów.
sprawdź i podążaj szlakiem kultury żydowskiej